Oom Gonzo's Fijne Deuntjes - Anna Lucie Special

Dit vindt Anna Lucie een leuk liedje. Dat zal vast komen doordat papa het al zevenduizend keer gedraaid heeft.



Mama en Anna Lucie dansen dan door de kamer. 'Daar komt wiwa...'

Stukgemaakt, niet te repareren

Z. is vijf. Ze is de kleindochter van vrienden van mijn ouders, en ze woont met haar vader, moeder en kleine zusje in een Zuidhollands dorp.

Z. weet dingen die ze niet zou moeten weten.

Z. speelt vaak buiten met haar vriendjes en vriendinnetjes. Haar buurjongen doet ook wel eens mee. Dat vindt Z. gezellig, ze kent hem goed.
Dat de buurjongen al 16 is, maakt voor haar niets uit. Hij heeft een autistische stoornis en vindt geen aansluiting bij kinderen van zijn eigen leeftijd.

Op een dag is ze bij een vriendinnetje thuis. Zonder enige aanleiding vertelt ze tot in detail welke spelletjes de buurjongen met haar gespeeld heeft. De familie van het vriendinnetje schrikt zich rot.

'Dat moet je tegen je mama zeggen! Kom, wij gaan met je mee.'

Z. vertelt alles aan haar moeder. De machinerie komt op gang. Artsen, politie, vertrouwenspersonen, Slachtofferhulp.

Het was niet de eerste keer dat de buurjongen haar misbruikt heeft. De moeder van de buurjongen vindt het maar raar dat Z. dit keer heeft gezegd wat er gebeurd is, want volgens haar zoon vond Z. het eerder 'helemaal niet erg, zelfs wel leuk.'

Die moeder moet opgeborgen worden. Langdurig. Voor de buurjongen zelf heb ik ook nog wel iets aardigs in gedachten. Ik zal niet in detail treden, maar er komen onder andere de woorden bijl en eunuch in voor.

Zulke gebeurtenissen zijn afschuwelijk. Als ik zo'n verhaal hoor, reageer ik altijd nogal kort door de bocht. Nu ik zelf mama ben raakte het me nog harder. Verzachtende omstandigheden door de autistische stoornis van de dader? Pleur toch op!

Heeft u in deze genuanceerde gedachten, nomaden? Of zou u ook het liefst het recht in eigen hand nemen?

Morgen is ze al vier weken jong!

't Is net alsof ze er altijd al geweest is. Anna Pluusie.



Soms doet het een beetje zeer, hoe veel ik van haar hou.

Barbapoepa

Barbapoepa, hi hi...

(Ouderschap tast je gevoel voor humor inderdaad aan.)

Nouja, dance. EXCLUSIEF!!! De foto's

Uiteindelijk gaf bewegende toe, en kunt u toch nog meegenieten van de ehm... experimentele uitingen op de DDR-mat!







Binnenkort starten bewegende en de buurmannen een competitie. Ik kan me helemaal voorstellen dat u ook mee wilt doen, nomaden! U kunt zich opgeven via oom.gonzo[at]gmail.com.

In de wandelgangen en het rookhok - M., de Stuiterbal

M. stuitert. Overal, de hele dag door. Hij is binnengebracht met zestien pillen, wat grammetjes speed en een fles wodka in zijn mik. Hij is stomverbaasd dat hij in het ziekenhuis is. 'Dat is de eerste keer joh! Normaal gaat dit altijd goed hoor!'

M. praat. Tegen iedereen, de hele dag door. Hij is een welkome afleiding. Hij brengt zijn (sterke) verhalen beeldend en vertelt ze alsof ze over iemand anders dan hijzelf gaan. Hij ligt zelf constant in een deuk, en de rest van de rookhokbezoekers met hem.

M. is een lastige patiënt. Hij trekt voortdurend zijn infuusnaald uit zijn arm, bestelt taxi's omdat hij naar huis wil en rookt buiten stiekem jointjes.
Hij heeft aan de hartbewaking gelegen. Op een gegeven moment haalde hij het registratiedopje van zijn vinger en bleef doodstil liggen. De dienstdoende verpleegkundigen schrokken zich rot toen ze hem vonden en meenden een goner te hebben. Hij draaide zich om en riep BOE!
In de kamer van de psychiater trok hij alle kasten open en scheurde de verpakkingen van injectiespuiten en papieren doekjes kapot.
's Nachts rookte hij een sigaret, uit het raam van zijn kamer hangend. De sigaret viel uit zijn handen, naar buiten. M. sprong in zijn onderbroek uit het raam om de sigaret te gaan zoeken.

M. is 21 en komt uit een keurig gezin. Zijn moeder is een klein dametje. Als ze op bezoek komt, zie ik het verdriet en de zorgen in haar ogen. Het gaat al jaren zo met M. Ze is bang dat het drugs- en drankgebruik hem binnenkort een keer fataal wordt.
Haar zoon is slim en welbespraakt. Hij heeft een enorme dosis charme, geen zelfvertrouwen en een heel lage dunk van zichzelf.

Uiteindelijk mag hij het ziekenhuis verlaten. Hij gaat naar zijn oom. Hij draalt in de gang, op zoek naar de rookhokbezoekers die hij heeft ontmoet. Als hij ons ziet, rent hij op ons af en omhelst ons stevig.
Och, M. Met je prachtige kop. Ik hoop dat je het redt. Succes, jongen.

Anna Lucie slaapt