Ziekenhuisgedachten.

Na de operatie was ik die dag verder aan het bed gekluisterd.
Voor het plassen was ik dus aangewezen op een urinaal, wat op zich een hele truc is om daar in te plassen.....

......Ik, een jaar of vier, vijf. Ik was in de periode van plas-overgang. Tot ongeveer die tijd (denk ik nu) was ik afhankelijk van de hulp en dus ook tijd van mijn moeder om staand te plassen op de WC. En zij eindigde altijd met een compliment: "Goed zo, J!"

Totdat mijn moeder besloot, dat ik groot genoeg was om zélf staand te plassen.
Vergezeld van adviezen harerzijds hoe te plassen zonder de hele boel nat te maken, en met de eerste keren haar fysieke aanwezigheid ter controle plaste ik er lustig op los.

Ik was een klein menneke, dus moest een beetje op mijn tenen staan om de handel goed te "deponeren". Die geringe lengte heeft er waarschijnlijk ook voor gezorgd, dat ik een keer de rits té onhandig sloot en veel en pijnlijk verdriet had...

Ik herinner me ook, dat als ik plaste, ik probeerde zoveel mogelijk belletjes te veroorzaken, dat leek heel stoer te zijn.
Waarom? Ik weet dat niet, maar door mijn lengte slaagde ik daar zo goed als nooit in.
Later ben ik, waarschijnlijk ook onder invloed van bier enzo schuimend gaan plassen, en was ik puberaal trots daarover.
Waarom? Ik weet dat niet, maar door het biergebruik slaagde ik er best in.

Nu, ouder en net geopereerd, lukt het me goed het urinaal correct te gebruiken en goed aan de zijkant van het bed weer weg te hangen. "Goed zo, mijnheer P.!"
"Is goed, zuster...."

Terug naar het Zuiderpark (Geheugengraafsel 3)

De muzikale smaak van Nichie heeft vele fases doorlopen. Zij was eerst tevreden met het door Oom zingen van Jan, de vrolijke soldaat en andere smartlappen.
Dat veranderde, zoals alle dingen veranderen.
Met haar tiende, elfde levensjaar was zij helemaal in de ban van 'The Darts".
Het geluk wilde, dat die Darts ook op een openluchtfestival in het Rotterdamse Zuiderpark optraden.

Mijn destijdse vrouw M. en ik hebben haar toen uitgenodigd om die dag met ons mee naar dat festival te gaan. Een soort Woodstock aan de Maas, avant la lettre.

"Herinnert U zich deze nog?!"

24 maart 2009

"De kogel is door de kerk"
"De kop is er af"
"De teerling is geworpen"
"Vooruit met de geit"

Na zelf er achteraan te hebben gebeld is het dan eindelijk duidelijk. Ik word 24 maart opgenomen om van mijn buik wellicht een aantrekkelijk wasbordje te maken. Of een dag eerder, als ik dinsdag vroeg op de operatie-rol sta.

Ik ben een dag later bedolven onder info en hoe het werkt in een hedendaags ziekenhuis. Landall of Sporthuis Centrum zijn er niets bij.

Met bijbetaling kun je een twee- of éénpersoonskamer aanvragen.
Met bijbetaling kun je min of meer zelf je maaltijden samenstellen.
Met bijbetaling kunnen bezoekers mee eten.
Met bijbetaling een Senseo koffieautomaat voor mij alleen.
Met bijbetaling TV en telefoon. (maar dat lijkt al eeuwen zo)
Gratis: een persoonlijke hoofdbehandelaar voor mijn persoontje.

Vijf jaar geleden, toen ik daar ook lag, heb ik een prachtig moment beleefd.
Na dik twee weken in bed en met allerlei infuzen aan mijn lijf rondlopen op zaterdagavond met een grote mok koffie, een asbak en mijn shag naar de rokerskamer om sport te kijken en mijn verslaving weer inhoud te geven.
Ik wist de donderdag ervoor al, dat ik dat ging doen.

Citaat:
"Wij zijn een gezondheidsinstelling
en daarom is er in het hele zieken-
huis een rookverbod. Patiënten en
bezoekers kunnen buiten naast de
hoofdingang roken"

Aan het eind van de zomer ga ik, met mijn dochter & vriend naar een echte Landall. Op Schiermonnikoog. Met een asbak op het balkon, in de zon.

Het Herentoilet

Sinds september verleden jaar, ben ik plots opgestuwd in de Vaart der Volkeren. Ineens werd ik meegezogen in de Tornado der Technologie, maakte ik deel uit van de Vereniging voor Voorwaartse Vooruitgang en mocht ik mij rekenen tot het gezelschap van de Hippe Hipperds. Waar heb ik het over?

Ik heb na bijna tien jaar mijn totaal niet-modische pre-paid kaart en dito Nokia telefoon ingeruild voor een iPhone. Laatst genoemde telefoon genoot hipheid veertien dagen lang, alvorens de Hippe Hipperds een nieuwe mobiel - ahem smartphone - tot standaard verhieven. Enfin, ik zit nog steeds vast aan die alweer iets minder hip geworden iPhone, en dat maakt eigenlijk niet uit. Immers, mijn trage 20ste eeuwse brein heeft moeite vernieuwingen bij te benen. Het is nu pas dat deze vintage 1977 jongen alle functies van zijn nieuwe telefoon onder de knie heeft.

Vertwijfeld vraag ik mij af hoe ik tien jaar lang zonder gps, internet, muziek- en videospeler, e-mail en camera op mijn telefoon geleefd heb. Ook begrijp ik nu waarom ik nagewezen werd op straat met mijn zwart-wit cijferdisplay, uitgehoond werd vanwege mijn ringtones die vooral uit bliepjes bestonden in plaats van een zoet-gevooisde R&B afro-amerikaan die 'Your phone is ringing, pick it up, pick it up' zong. Kortom dit tijdperk is ten einde.

Verreweg de meest interessante functie ter tijdverdrijf is de miniatuurcamera op dat toestel. Altijd en overal snel een kiekje maken, erg handig. Zo kwam ik dit volgende bordje tegen.



Het betreft hier het toilet van een niet nader te noemen onderwijsinstelling. Enigzins verward vraag ik me af wat de toiletbordjesontwerper dacht. Wat is de boodschap? Het is een herentoilet, dat mag duidelijk zijn. Maar is dit een toilet waar je enkel en alleen met z'n tweeën - beiden van het mannelijk geslacht uiteraard - naar binnen mag? (Wat als de eerste toiletbezoeker eerder klaar is? Moet de ander dan afknijpen en zich snel richting uitgang begeven?)
Is het toilet door de aligators die in het riool huizen zo gevaarlijk geworden dat je altijd je 'buddy' mee moet nemen, zodat hij alarm kan slaan als jij gillend en krijsend de pot ingesleurd wordt?
Of maakt dit bord je er bewust van dat ondanks je hier andere mannen tegen kan komen, er altijd een muurtje of een schotje tussen beide heren geplaatst is? Een toilet speciaal voor homofobische mannen dus. Of kun je hier gelijk George Michael andere gelijkgezinde mannen ontmoeten? Ik vind het allemaal heel verwarrend. Adviezen en tips lees ik graag terug in de reageursels.