Lilypie Tweede Ticker

woensdag 29 maart 2006

Kleine onthullingen - 3

Ik luister heel graag naar Coldplay.

maandag 27 maart 2006

vrijdag 24 maart 2006

Not a non-smoking room



Dit kleine kartonnen bordje vonden wij in onze hotelkamer te Istanbul. Op een vertederende manier proberen ze iets duidelijk te maken in het Engels. Wij vragen ons af wat er in de niet-rokers kamers te zien was.

maandag 20 maart 2006

De mail getiteld 'Tas!' die ik zojuist verstuurde aan de medewerkers van de Rotterdamse vestiging van Crumpler.

Goedemorgen, medewerkers bij Crumpler!

Een beetje verdrietig ben ik wel. Gaan wij afgelopen zaterdag naar de Utrechtse vestiging van Crumpler omdat de Rotterdamse volgens jullie website nog niet op actief staat... krijgen we daar te horen dat ie wel degelijk open is! Bovendien hadden ze in Utrecht niet de tas die ik wil.

De dames in de Utrecht-Crumpler vonden het echt sneu voor ons. We moesten ons verhaal maar aan de manager vertellen, dan kregen we wellicht nog korting ook.
Zo trokken wij vanmiddag naar de Rotterdamse vestiging... om deze dicht te vinden! Het moet niet gekker worden, hoor.

Morgen (als jullie dit lezen: vandaag) doen we weer een poging. Jullie kunnen ons herkennen aan een heel oud oranje Kipling-tasje (ik) en een heel nieuwe Crumpler-TeamPlayer in black olive/olive (bewegende).

Zetten jullie de SuperSnipe in rust/offwhite maar vast klaar.

Groetjes! Adriana en bewegende


Natuurlijk waren we niet alleen in Utrecht om tassen te scoren. Maar het geeft nèt dat extra dramatintje aan het verhaal.
Wat denken jullie, nomaden, krijg ik antwoord? En gaan de medewerkers ons herkennen en subiet de rode loper uitleggen terwijl ze zich om ons heen verdringen met glazen sjampie?

- UPDATE - UPDATE - UPDATE -
Een rode loper en sjampie waren het nog net niet... maar ik kreeg wel een leuke mail. Klantvriendelijkheid, noem ik dat!

Hi Adriana!

Wat rot dat je zo van het kastje naar de muur bent gestuurd. De Rotterdam shop is sinds 11 maart geopend, maar dit is nog niet doorgevoerd op de website. Ik heb meteen een mailtje gestuurd naar de webbeheerder zodat de site aangepast wordt. De oranje SuperSnipe heb ik voor je klaargelegd, zodat DAT in ieder geval niet meer mis kan gaan.

Deze winkel is dinsdag t/m donderdag van 11.00 tot 18.00 geopend, op vrijdag van 11.00 tot 21.00, en op zaterdag van 11.00 tot 17.00.

Hopelijk tot vanmiddag!

-P.

zaterdag 18 maart 2006

Het is 18 maart...



... en dat betekent dat bewegende en Adriana vandaag twee jaar bij elkaar zijn!

woensdag 15 maart 2006

Adriana versus de kilo's. Deel vijf.

Recht zo die gaat.

79,0

maandag 13 maart 2006

woensdag 8 maart 2006

I don't NEED a carpet...

Inmiddels is alweer de tijd aangebroken dat wij nostalgisch refereren aan 'Onze Tijd in Istanbul'. Zachtjes zuchten wij dan. Vooral als we de vakantiefoto's van de Aya Sofia, Yeni Camii, Sultanahmet en de Egyptische Bazaar tevoorschijn halen.

Naast de indrukwekkende gebouwen en innemende persoonlijkheden die Istanbul rijk is, hebben we ook genoten van de soms hilarische dialogen en wanhoopskreten in gebroken Engels. Wij zouden de Adobes niet zijn als wij u daar niet van lieten meegenieten.

* In het slechtste restaurant van heel Istanbul denkt de eigenaar Adriana - samen met bewegende overigens de enige klanten van de hele avond - af te kunnen schepen met een gerecht dat ze toch zeker niet besteld heeft. Nadat Adriana om uitleg vraagt, en de eigenaar beweert dat het toch echt het gerecht is dat op de kaart staat, verdwijnt hij naar de keuken om de vermiste 'pistachio's' en andere tropische noten te zoeken die in het gerecht zouden horen.

Met een glimlach op het gezicht keert hij terug en hoofdschuddend spreekt hij de onvergetelijke woorden: 'Ay ay ay... we changed the menu!' en hoopt dat daarmee de kous af is. Klaarblijkelijk MAG je als eigenaar de menukaart wijzigen NADAT de klant iets besteld heeft...

* Gehoord in de Egyptische Kruidenbazaar: 'I have everything here... except customers!'

* Als bewegende de opdringerige toeristenronselaars van zich af probeert te houden, die hem een tocht op de Bosphorus willen aansmeren op een roestige sloep, wordt het hem te gortig en roept hij geïrriteerd: 'No, thanks, I don't need a boattrip.' Waarop kapitein Mankepoot antwoordt: 'That's no problem. I have a very big boat.'
Waarschijnlijk bedoelde hij: 'That's no problem. I have a very big penis.' En is zijn gevoel van manlijkheid niet geschaad door het afweren van zijn aanbod...

* Een tapijtverkoper bij de Sultanahmet (Blauwe Moskee): 'I am famous, I am in your Dutch Marco Polo!'

* bewegende die uitroept: 'I don't NEED a carpet!!'

* bewegende die een dag later een andere tapijtverkoper van zich af probeert te houden met dezelfde truc: 'I don't need a carpet.' Waarop de verkoper antwoordt: 'What do you need?'
bewegende hoeft daar niet lang over na te denken en zegt: 'I need nothing.'
Als een professioneel verkoper is zijn enthousiaste repliek: 'Come inside and take a look at my nothing! I sell nothing!'

En zo kunnen wij uren doorgaan!

zaterdag 4 maart 2006

Jeugdherinneringen - Drop uit de boom

Terwijl bewegende voortploetert met zijn post over ons bijzonder fijne weekje in Istanbul - ik mag me er niet mee bemoeien - haal ik weer eens een jeugdherinnering op, nomaden.

Mijn broer en ik waren nog klein, toen we met onze ouders en oma (u inmiddels welbekend) en opa van vaderskant in een huisje van Sporthuis Centrum logeerden. Er werden wandelingen gemaakt, en tijdens deze wandelingen kwam het wel eens voor dat er op miraculeuze wijze rolletjes drop uit de bomen vielen!
Het waren van die kleine rode rolletjes, die dropjes bevatten met een kuiltje erin. Het merk kan ik me helaas niet meer herinneren (een van u, misschien?)

Vraag me niet waarom, maar mijn broer en ik hadden er een liedje bij bedacht. Als we over de bospaden liepen, zongen we zachtjes en vol spanning:

'Ik geef je een roosje mijn roosje, valt er nog drop uit de boom?'

Want je wist het maar nooit, natuurlijk! En verdomd. Als we het liedje zongen, vielen de rolletjes uit de boom.

Het heeft dagen geduurd voordat ik toevallig zag dat oma met kracht en veel precisie de rolletjes omhoog smeet. Met een zwaai voorwaarts of achterwaarts, afhankelijk van waar mijn broer en ik op dat moment liepen. Ik heb het niet aan mijn jongere broertje verklapt.

Gingen er met u ook wel eens andere familieleden dan uw ouders en broers of zussen mee op vakantie, nomaden? En heeft u daar nog aardige anekdotes over?