De lente is er

Ik word er helemaal vrolijk van als de zon schijnt.
Rap het huisje aan kant en dan samen met Arie in de tuin zitten.
Beetje lezen, beetje puzzelen en af en toe in de zon een dutje doen...

Tijden een dutje exploderen de geconcentreerde dromen in mijn hoofd. Ik heb geen benul wat er gebeurt of waar ik ben.

Het is een soort kopje onder in mijn hoofd of hersens, terwijl ik trappel om in de realiteit te komen. Het is moeilijk om er uit te komen als allerlei dingen voorbij schieten, een logische plek hebben en hard veraf geluid naar mij maken. Schreeuwende negens, bonzende kleuren en bewegende broeken jagen me vrees aan.

Het luide miauwen van Arie trekt me tergend langzaam uit de trance en ik ga de echte wereld weer zien en horen...

Soms...
Soms zie ik er tegenop om te gaan slapen.