bewegende peinst
Vandaag vermoed ik een spoor van toekomst. Graag zou ik de dingen uitgetekend zien. Uitgetekend op een fraai belijnde landkaart, vastgelegd op een net geruite kalender en gevangen in het kader van een foto. Maar net als de nomade trek ook ik door de woestijn van verwachtingen en onzekerheden.
Ik wil niet wachten op de regenbui die haar doet bloeien, maar ik stippel mijn eigen koers van oase naar oase.


1 opmerking:
* ruikt aangename geuren uit grofweg Lennard's richting komen *
"Een koers uit te stippelen" klonk gisteren nog zo poëtisch toen ik het intikte. Nu denk ik meer aan zo'n "Verbind de puntjes - moeilijkheidsgraad 3". Als u mij wilt excuseren ga ik nog wat stippeltjes verbinden.
Een reactie posten