bewegende slaagt!

Eindelijk was het dan vandaag zo ver! Een enkele smetteloos witte envelop dreef de brievenbus in. Na lange beraad waren " De Wijze Heren des Universiteit" het erover eens dat ik rijp ben voor het werkende leven. Vandaag bijna twee maanden geleden heb ik mijn studie afgerond met - wat zo mooi heet - een afstudeercolloquium. In de wandelgangen ook wel "je eindpraatje" genoemd, waar je ten overstaan van je familie, vrienden en professoren je lange verblijf binnen de universiteitsmuren verdedigt. Tussen het applaus van de aanwezigen en de officiële examenvergadering zitten vreemd genoeg zestig dagen. Maar nu is het dus officieel, ik mag mij ir. en arch. gaan noemen. Hoewel ik het nog niet in mijn onderbroeken laat borduren, ben ik er stiekem wel een beetje trots op.