Adriana vraagt zich af
Mijn werk bestaat voor een groot deel uit praten. Gelukkig ben ik daar best goed in, al zeg ik het zelf. Ik werk bij een grote verzekeraar en help de hele dag mensen met hun vragen, problemen en wat er zoal nog meer aan bod komt.
De bedoeling is dat mijn collega's en ik onze gesprekken zo kort en bondig mogelijk houden, want er willen nog veel meer mensen met ons praten. Soms kan ik dat niet. Soms bellen er namelijk oude dametjes die graag hun levensverhaal aan mij willen vertellen. En dat mag van mij. Misschien ben ik wel de enige die ze spreken die dag, denk ik dan. Bovendien vind ik het gezellig.
Het overgrote deel van mijn directe collega's bestaat uit vrouwen. Voorheen werkte ik in een ander soort branche en die werd vooral bevolkt door mannen, dus het was even wennen. Even maar hoor, want we hebben een leuke afdeling en kunnen meestal heel goed met elkaar overweg. Maar de mannen zijn er zo schaars.
En dat vraag ik me dus af: waarom zijn ze schaars? Vinden mannen het maar niets om op een vrouwenafdeling te werken? Hebben ze een natuurlijke aversie tegen headsets? Houden ze acht uur achter elkaar praten niet vol? Wat denkt u, nomaden?
4 opmerkingen:
Een schot voor open doel!
U lult hier ook een aardig eind weg, vrouwe Adriana.
Daarentegen praat ik graag met vrouwen en lul ook een aardig eind weg.
*qua werk meestal met vrouwen te maken*
Nee, geen dameskapper!
Zo is het, baron. Dat kunnen mannen veel beter! En vertel eens Eduwardrobe, waar bestaan uw werkzaamheden dan wèl uit?
Als ik zo de commentaren lees zijn de meningen van de heren toch nog behoorlijk verdeeld... Cin! Kom eens een vrouwelijke visie toevoegen! :-)
Huh, de 21ste alweer?
Tijd vliegt.
Is het geen bedrijfspolicy? Zo veel mogelijk vrouwen. Dat mensen liever geholpen worden door vrouwen. Over de telefoon.
Verder ben ik van mening dat u die levensverhalen van die oude vrouwtjes hier moet posten.
Een reactie posten