Wij zagen...

'Hunter'

Toch weer verbaasd, net zoals elk jaar, over de drukte rond het Schouwburgplein, baanden Adriana en ik ons een weg door de mensen. En ook weer, net zoals elke keer, verbaasd dat Koen van Velzen er zo'n ontzettend lelijke bioscoop neer heeft gezet. Okay, de zalen zijn groot en mooi verlicht maar de gevel van het gebouw is nogal van den lelijke. Tien jaar regenaanslag, uitlaatgassen en stadsvuil hebben het geen goed gedaan. Na een hete chocomel, het observeren van de net iets te hippe bezoekers en een gratis Rotterdam Cityguide werd de leeuwenkuil die Pathé 1 heet opengesteld voor de screening van Hunter door Serik Aprimov.

De Kazachstaanse film begint al goed met adembenemende beelden van het oude berglandschap waar afgeronde groene heuvels afgewisseld worden met eeuwig besneeuwde bergtoppen. Het verhaal is haast slechts een soundtrack voor het fotogenieke land. Aprimov vertelt in heerlijk trage beelden het verhaal van een wolvenjager die de zorg van een jonge crimineel op zich neemt.
Samen op één paard trekken zij de Turtle Mountains in om jacht te maken op de beruchte vijftenige wolf die hond noch mens vreest. Tussentijds ontpopt de jager zich als de rokkenjager van de vallei, met als hoogtepunt een acrobatische vrijpartij te paard zonder dialoog. De jongen leert het harde leven van de jager maar leert tegelijkertijd de schoonheid van de wereld te zien. In de zes maanden die hij doorbrengt met de jager ontdekt hij compassie en kameraadschap, misschien wel de enige vorm van beschaving in de onvergeeflijke Turtle Mountains.

Omdat de film meedingt naar de publieksprijs mochten wij de film jureren. Wij gaven de film een score van 4 uit 5. Een heel goed begin van het Rotterdams Film Festival dus!