Vrienden enzo
Een postje bij CiNNeR en met name de reactie van Frans54 zette mij eens aan het denken, nomaden. Het ging onder andere over vriendschappen. Frans zegt onder meer:
'Het is een bekend verhaal, ook voor mij: een mens leert in zijn leven tienduizenden mensen kennen. Duizenden daarvan blijven 'bekenden'. Honderden worden kennissen. Met tientallen raak je in meer of mindere mate bevriend. Maar als de nood aan de man komt zijn voor iedereen de echte vrienden op de vingers van één, hooguit twee, handen te tellen.'
Het klonk me zeer bekend in de oren. Toen ik op de middelbare school zat betitelde ik ongeveer de helft van mijn schoolgenoten als vriend. En niet alleen daar, het maakte niet zoveel uit waar ik mensen ontmoette: tijdens het stappen, viavia, op feestjes... Het werden al snel vrienden.
Later in mijn leven werd ik een stuk zuiniger met het etiketje 'vriend' en ging de mensen die ik leerde kennen anders indelen. Vage bekenden, bekenden, vage kennissen, kennissen, vrienden, goede vrienden en zeer goede vrienden. Als iemand eenmaal is ondergebracht in een van deze categorieën, wil dat niet zeggen dat hij/zij daarin ook blijft plakken. Een verschuiving van het ene onderdeel naar het andere is heel wel mogelijk.
Mensen komen en gaan, vriendschappen verwateren of worden juist hechter. Elke vriendschap is anders. Sommige vergen veel onderhoud, bij andere maakt het niet uit of je de persoon in kwestie elke week of eens per half jaar ziet.
Inmiddels maak ik me niet meer druk om vriendschappen die toch niet zo goed tegen het verstrijken van de tijd bestand blijken. Als ik bijvoorbeeld (te) veel moeite moet doen om een vriendschap in stand te houden, of als duidelijk wordt dat er niet veel raakvlakken meer zijn, dan stop ik er geen energie meer in.
Mijn zeer goede vrienden zijn inderdaad op twee handen te tellen. Zo is H. al bijna 25 jaar mijn beste vriend, en J. al zo'n 10 jaar mijn beste vriendin. Van dit kaliber is er nog een aantal mensen in mijn omgeving die ik koester (en zij mij gelukkig ook) en van wie ik met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid kan zeggen dat we de rest van ons leven met elkaar verbonden zullen zijn.
Hoe zijn uw ervaringen met vriendschappen, nomaden? Wanneer noemt u iemand een vriend? En heeft u vrienden die al heel lang meegaan?
4 opmerkingen:
Op de drempel van de dertig merk ik dat er ook een vriendschapsdrempel is. Heb je eerst nog zeeën van vrienden waar je mee kan drinken, feesten, eindeloos ouwehoeren, lief en leed kan delen... blijk je eigenlijk alleen maar oppervlakkig te kunnen communiceren met ze. En dan is er altijd dat kleine kinderhandje van die-hards die je misschien maanden niet ziet, maar waar je je altijd thuis voelt. Dán bedenk je dat diegene die je altijd vrienden noemden, eigenlijk kennissen zijn die soms als vlinders in de nacht weer wegvliegen. Gelukkig is er in het leven plaats voor vlinders die van bloem naar bloem fladderen en voor trekvogels die altijd na wat omzwervingen weer terug keren. Vlinders of trekvogels, ik denk niet dat de ene beter is dan de ander. Ik ben blij dat ik ze beide heb.
Even resumeren:
Irl vrienden M/V zijn op één hand te tellen, maar dat zijn ook echte.
Kennissen in overvloed, dat is niet zo'n probleem.
Dan komen we op de virtuele vrienden, op twee handen te tellen, echter, deze zijn ook de echte. Daar beginnen pas de echte problemen.
Ik ben, ooit, netjes opgevoed!
Bedankt, dames en heren.
"Vlinders of trekvogels, ik denk niet dat de ene beter is dan de ander. Ik ben blij dat ik ze beide heb.": Ook ik ben blij met al die andere mensen in mijn leven, die dan misschien niet in die categorie echte vrienden vallen, maar waarzonder het leven wel heel erg kaal en leeg zou worden. Maar nog blijer ben ik met dat handjevol mensen die mijn leven kleuren, opfleuren en ondersteunen en waarvan ik weet dat we wederzijds altijd op elkaar kunnen rekenen..
PS rare ervaring om mezelf ineens heel ergens anders weer tegen te komen
In onverwachte situaties krijg je aandacht en belangstelling uit onverwachte hoek.
Een beetje een zijspoor maar ik moet er nogal eens aan denken.
~
Een reactie posten