Lilypie Tweede Ticker

donderdag 25 augustus 2005

Adriana's tegenstrijdigheden

Soms, nomaden, ben ik erg ongenuanceerd. Bij het plaatje van de Kiersmobiel moest ik daar weer eens aan denken. Zoals u wellicht weet, help ik dagelijks vele mensen met hun verzekeringszaken. Vooral voor oude mensen neem ik de tijd. Sommigen bellen eigenlijk alleen om een praatje te maken. Ik ga er voor zitten, klets een eind met hen mee en als ze ophangen met 'Dank u wel hoor mevrouw, voor het luisteren', dan ben ik tevreden.

Maar o wee als een soortgelijk ouwetje, als ik na mijn werk op weg naar huis ben, naast me op het bankje bij de tramhalte gaat zitten en haar levensverhaal begint af te steken. Of aan me vraagt: 'Komt de tram zo, mevrouw?' Ja hallo, weet ik veel, ouwe zeikerd! Ga effe op het vertrektijdenbordje kijken! Denkt u soms dat ik de dienstregeling uit mijn hoofd ken? Scheer u weg, ik heb heel de dag hard gewerkt ja!
Dat zeg ik natuurlijk niet. Maar ik denk het soms wel.

Wat ook heel ergerlijk is: de tros oude dames (het liefst met rollatoren) naast de koffieautomaat bij Albert Heijn. Ze staan er bij voorkeur als ik tegen zessen snel boodschappen wil doen. Ik probeer me met mijn karretje een weg te banen en vraag minstens twee keer of ik er langs mag, maar ze wijken geen centimeter. Pas als ik mijn stem verhef kijken ze verbaasd op. 'O gut, hahaha, ik had u helemaal niet gezien!'
Nee, dat zal niet, muts. Jullie hebben de godganse dag de tijd om hier koffie te leuten en te beppen! Moet dat nou echt persé als de werkende mensheid even het avondeten wil aanschaffen?

Zo kan ik nog legio ergernisvoorbeelden noemen. En ze betreffen heus niet alleen de senioren onder ons. Om de drie meter een bedelaar, sommige met ronduit agressieve aftroggelmethoden, ook daar wordt mijn lontje nogal kort van. Ga werken, eikel! Dat doe ik ook! Wat denk je nou, dat ik jouw verslaving ga sponsoren?
Als er echter een hulpverleenster van het Leger des Heils of het Boumanhuis voor een van deze mensen belt, meestal omdat hij/zij een gigantische betalingsachterstand heeft, ga ik heel ver om de zaak recht te breien. En echt niet alleen omdat ik ervoor betaald word.

Tegenstrijdig hè. Kent u dat, nomaden? Is uw geduld in dit soort omstandigheden ook wel eens op? Of zijn er andere momenten dat u spontaan blind om u heen zou willen slaan?

9 opmerkingen:

Anoniem zei

Ik ben dan weer die Brabantse schijnheiligerd die het wel denkt, maar het niet doet. Dus als Adriana een bejaarde wat sneller de metro induwt dan die ontzettend trage verkalkte voetjes het broze lijfje kunnen dragen, kijk ik heel neutraal.
Eigenlijk zou ik het besje ook verbaal willen aanmoedigen voort te maken, maar ik ben daar veel te braaf voor. Dat is - denk ik nu - het verschil tussen Randstedelingen en ons Brabanders. Hier in de Randstad maakt men van het hart geen moordkuil, Brabanders daarentegen schelden iedereen in gedachten helemaal plat maar glimlachen geduldig naar de buitenwereld.

Anoniem zei

Ha! Nou moet ik toegeven dat gedachten en doen tegenwoordig niet ver uit elkaar liggen. Van oorsprong randstedeling, dat scheelt ooook (Ik vind Brabanders nogal hypocriet maar Bewegende heeft me zojuist wel een andere visie daarover verschaft). Toen ik nog wel werkte praktiseerde ik echter exact hetzelfde. Ouderen en vooral digibeten leren hoe ze moeten studeren met online lesprogramma's, vergt onnoemelijk veel geduld. Dat vond ik echter verschrikkelijk leuk en zou ik het kunnen, deed ik het gaarne onmiddelijk weer. Onlangs bij de Supermarkt sloeg ik echter bijna iemand in elkaar.

Misschien heeft het feit dat ik niet kan werken wel iets te maken met een korter geworden lontje ..

Anoniem zei

Ingesloten door twee kwebbelende huismiepen die hun kinderen "even" zijn vergeten en aan de andere kant van de winkelgang een bejaard stel die de bedrijfsleider aan het lastig vallen is terwijl datgene waar ik voor kom op blijkt te zijn.

Het zou zo'n moment kunnen zijn.

Anoniem zei

Ik heb zo'n boekdelen sprekend gezicht.

Eduardo zei

Ik bèn geen gezicht.

Anoniem zei

@Lennard: Dat speelt een enorme rol ja, dat kan ik niet ontkennen.

Anoniem zei

Mensen moeten niet zeuren, voorkruipen, in de weg staan ,onnodige vragen stellen , spammen , fout parkeren , tegen de kerk urineren.... en zeker niet bij mij in de buurt.. mijn lont is kort en de aansteker hangt er naast met ontstoken vlam.
Maar dan kom ik thuis..waar de koffie klaar staat.. lekkere koffie van DE ...effe ontspannen.. koekje erbij.. en dan met de stelten wijdbeens op tafel onderuit zakken in de luie stoel. Ik verzeker u.. mijn lont zit dan ergens waar de zon niet schijnt...

Anoniem zei

Ik vind 'dag en nacht' tegenstrijdige grootheden maar omdat ik intelligent ben snap ik dat die tegenstrijdigheid in mijn hoofd zit, dat ik dus bewust een schijntegenstelling accepteer omdat de wetenschap het ons als tegenstrijdigheid doceert en zo voorschrijft en als je tevens weet dat diezelfde wetenschap het maar zelden goed met de mensen voor heeft voel ik me vaak bedrogen, verlamd en klein door de overmacht der autoriteiten. Maar om de vraag te beantwoorden, nee, ik zal niet agressief worden maar vooral op verbale wijze van me laten horen.

He, zure klootviool, lach jij weleens..bvb. of

Nou, die angst is nergens voor nodig hoor, het zijn maar handboeien en je mag zo naar huis bellen, pop..goodcopbadcop weetje, ook al zo tegenstrijdig. Scheelt dag en nacht als je de pijn erna ietwat weet te verzachten voor de patient, onthou dat maar..of stem anders cda/vvd, die hebben er voor doorgeleerd zeggen ze ..die weten heel veel over doseren en uitdelen van pijn.

Anoniem zei

Ik vind 'dag en nacht' tegenstrijdige grootheden maar omdat ik intelligent ben snap ik dat die tegenstrijdigheid in mijn hoofd zit, dat ik dus bewust een schijntegenstelling accepteer omdat de wetenschap het ons als tegenstrijdigheid doceert en zo voorschrijft en als je tevens weet dat diezelfde wetenschap het maar zelden goed met de mensen voor heeft voel ik me vaak bedrogen, verlamd en klein door de overmacht der autoriteiten. Maar om de vraag te beantwoorden, nee, ik zal niet agressief worden maar vooral op verbale wijze van me laten horen.

He, zure klootviool, lach jij weleens..bvb. of

Nou, die angst is nergens voor nodig hoor, het zijn maar handboeien en je mag zo naar huis bellen, pop..goodcopbadcop weetje, ook al zo tegenstrijdig. Scheelt dag en nacht als je de pijn erna ietwat weet te verzachten voor de patient, onthou dat maar..of stem anders cda/vvd, die hebben er voor doorgeleerd zeggen ze ..die weten heel veel over doseren en uitdelen van pijn.