Het nuanceverschil.
Nichtjes Y. en H. willen graag een konijntje. Ze hebben een vriendinnetje dat er een heeft, en natuurlijk vinden de dames de reeds aanwezige kat ineens helemaal niet leuk meer.
De kat heet Yassou en is tamelijk bejaard. Eerder dit jaar heeft ze haar metgezel Valderama (die tevens haar dochter was) verloren. Yassou loopt nog immer met haar ziel onder haar pootje.
Y. en H. hebben zo elk hun eigen manier om bij hun moeder te polsen naar de eventuele aanschaf van een nieuw huisdier.
Y.: 'Mama, als jij zou moeten kiezen hè... wat vind jij dan het liefste dier... behalve een poes dan...'
H.: 'Wanneer gaat Yassou dood?'
Y. is een filosoofje. H. is vooral pragmatisch.
3 opmerkingen:
Ik kan me vooral de oprecht verwachtingsvolle blik van kleine nichtje H. voorstellen als ze mama vraagt: 'Wanneer gaat Yassou dood?'.
* vouwt zichzelf terug vanuit lachdeuk *
Het is nog veel erger. Een kat heeft negen levens.
* ziet H., momenteel vijf jaar, voor zich als stokoud dametje met een graatmagere, spierwitte Yassou op schoot die zelfvoldaan grijnst en sarcastisch mauwt *
Het zal je maar gebeuren, ook al ben je dan een kat, dat je benevens het verlies van je dochter ook de hoopvolle verwachting van je eigen einde dient te verwerken.
Wat een wrede familieleden heeft u toch, vrouwe Adriana. Het zal ongetwijfeld z'n reden hebben dat u H. niet bij haar volledige naam noemt. Weet bewegende trouwens iets van dit luguber familietrekje?
Een reactie posten