Adriana versus de kilo's. Deel vier.
Daar is ie weer!
79,6
Ik vind drie ons per maand eraf toch wat aan de zuinige kant. Dat moet sneller kunnen.
Tips mogen in de reageursels, mits ze niets met sport en rechtsdraaiende producten van doen hebben.
woensdag 15 februari 2006
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
5 opmerkingen:
In hongerstaking gegaan. Het heeft Muhatma Gandhi ook meerdere malen geholpen. Telkens als hij zichzelf te dik vond worden, zocht hij iets uit waaraan hij zich kon ergeren en dat hij een halt wilde doen toeroepen (Pakistanen die Indiers te lijf gingen en vice versa bijvoorbeeld, of de prijsstijgingen van wierrook in het jaar 1936), zodat hij uit protest in hongerstaking kon. Het voordeel van een hongerstaking is dat je niet alleen heel veel kilo's kan afvallen, maar ook nog eens meestal je zin krijgt. Of dood gaat van de honger. Dat laatste is niet zo leuk natuurlijk, maar zelfs dat schijnt wel mee te vallen, want aan het eind merk je er niets meer van, dan ben je zo van de wereld.
In ieder geval: succes!
Wat wil je daarmee zeggen, Kiers? Iets over de ferme afmetingen van de mannen van het negride ras?
Mijn grootmoeder klaagt ook altijd over haar gewicht. Nu blijkt dat zij van die betonnen bh's van Damart draagt. Zo werk je het natuurlijk zelf in de hand. Werk voor heer Bewegende, lijkt me. Flinterdun frivool setje kopen en met heel veel liefde overhandigen (middelerwijl eens goed Adriana's bumpertjes knuffelend, dat spreekt).
Voor de rest komt alles heus wel in orde, vrouwe Adriana. U moet rekenen dat wij, bezitters van ietwat overgewicht, de enige zijn die na de zondvloed zullen blijven drijven. En de zondvloed schijnt er alweer gauw aan te komen, zo wist één of andere getuige mij gisterenmorgen aan mijn deur in mijn gezicht te slingeren.
Volgens mij helpt op vakantie gaan naar een ander land -waar de hygiëne op een lager pitje staat- wel. Paar kilo moet lukken.
Een reactie posten