Allemaal meedoen!

Dit is fragment nummer 41 van het boek "Wembley" van Richard Osinga.

Het eiland waar we aangekomen waren, was vol met tomatenkwekerijen waar we konden werken als we wilden. De kwekers stonden te wachten op het strand. Ze hadden lange gezichten en neuzen, gedrongen lijven, rode, harig koppen. Ze leken niet op Beckham of Pires, maar ik keek gefascineerd naar hen: dit waren echte blanken. Ik was in Europa.
Aandachtig namen ze ons op. Ze zeiden iets tegen een paar Afrikanen die naast ze stonden te wachten. De Afrikanen kwamen naar ons toe om te vragen of we wilden werken voor de tomatenkwekers. Je kon veel verdienen als tomatenplukker en de meeste jongens met wie ik in de kamelenvrachtwagen gezeten had gingen direct aan de slag.
Ik wilde geen tomaten plukken maar voetballen. Ik vroeg een Afrikaan die ik een taal uit de Delta had horen spreken of er een voetbalclub was op het eiland.
'Als je wilt voetballen, moet je de boot nemen.'
Ik wilde niet nog een boot nemen. Ik wilde nooit meer varen.
'Loop met me mee, dan gaan we naar Samuel. Die kan je helpen.'
Achterin een grote hal vol dozen met glanzende gele tomaten zat Samuel zijn thee te drinken.
'Deze jongen wil voetballen,' zei de jongen uit de Delta.
Samuel had nauwelijks tanden. Hij was vies en oud. 'Jij bent een voetballer?'
Ik knikte.

Naar het begin - Doe mee - Lees verder >>