Reclame, reclame
Wij hebben geen stickers op de brievenbus. Geen nee-ja en ook geen nee-nee. Het liefst zou ik een ja-nee sticker willen hebben. De huis-aan-huiskrant lees ik toch niet.
Reclamefolders daarentegen wel! Ik ben gek op reclamefolders. Maandag is de beste folderdag, dan liggen er minstens twee pakketten in zo'n gezellig oranje plasticje in de bus.
Ik ben wel selectief. Folders van telefoonaanbieders en computerwinkels gaan op de stapel 'niet boeiend', samen met het vodje van de pizzeria en die kleine briefjes van diverse misters Shalem en doctors Kanuka, die ons oplossingen bieden voor allerlei problemen variërend van failliet zijn tot impotentie.
Leuke folders zijn bijvoorbeeld het Hemakrantje en het boekje van V&D. Ook die van de supermarkten, tuincentra en drogisterijen lees ik graag.
Het allerleukst zijn de folders van meubelwinkels en bouwboeren. Die spaar ik, ter inspiratie. In elk krantje van de Gamma, Karwei of Praxis staat wel iets wat me reuze handig lijkt voor ons toekomstige nieuwe huis.
Heeft u een van deze stickers op uw voordeur, nomaden? Of graaft u net als ik met veel genoegen door de stapels papier heen?
5 opmerkingen:
Ik hou van reclamefolders. Kleurig of zwartwit, het maakt met niet uit! Lekker scheuren en nestjes van maken. En o zo lekker om door heen te wroeten.
Ik zou een Nee (reclame) en Ja (HaH-kranten) willen. Heerlijk om het werk van het locale journaille letter voor letter tot op de nerf te ontleden. Van reclamefolders daarentegen, krijg ik gekleurde pootjes. En da's geen porem natuurlijk.
Op mijn deursticker staat: "Nee, geen rekeningen, stokjes die in hondendrollen zijn geprikt en verjaardagskaarten. Ja, wel reclamefolders en verkeerd geadresseerde brieven van mensen met wie het slecht gaat en die de balans van hun leven willen opmaken.
Werkt uitstekend. Onlangs nog een brief gekregen van ene George van Ammelrooy (geen familie) die een zeldzame, niet te genezen tropenziekte onder de leden had en die in het jaar 1968 met zijn broer Bertrand had gebroken omwille van een vrouw en die het nu goed wilde maken. Een mooie brief was het, die bijna barstte van de ingehouden emoties. George was duidelijk van de ouwe stempel, die zijn gevoelsleven enkel in bedekte termen naar buiten brengt. Maar juist dat werkt bij mij op de traanklieren. Op dusdanige wijze dat de brief nu onleesbaar is. Het maakt niet uit, ik heb toch niet kunnen achterhalen waar Bertrand van Ammelrooy inmiddels woont.
Wel een nee-ja sticker maar de reclame wordt net zo hard hier gedumped. Behalve de voordeelstickers van AH of voordeel bonnenboekjes van de Mac. Onze bezorger kan die zelf te goed gebruiken vermoed ik ;)
Sticker: Arrow Classic Rock Radio op de brievenbus geplakt.
Resultaat: Hetzelfde als Lnnrd.
Een reactie posten