De Grensrechter

Beste Lezert,

Voor ik uw aandacht ga vangen met nichterige Oomverhalen, of u ga vertederen met stoeipoezen-verhalen eerst een ander verhaal.
Heeft U vroeger, of misschien zelfs nog, op uw vrije weekenddag over het groene gras gerend met aangepaste kledij?? Was u lid van een sportvereniging?

Mijn verhaal gaat terug naar ongeveer 1966/1967....

Op zaterdag was ik vaak en veel op het sportcomplex te vinden van de voetbalvereniging. Als iets oudere junior bestond de kans, dat er te weinig spelers waren en dat je de 11 vol mocht maken.
Ook kwam het voor, dat er maar 11 spelers present waren, en dan kon je als junior voor reserve mee. Dat gebeurde met de regelmaat van de klok.
Het was bij de lagere elftallen vaste prik, dat de reserve fungeerde als vlaggenist. En bij diezelfde lagere elftallen werd niet gekeken naar deskundigheid, maar clubliefde. Met als gevolg flink wat commentaar van het aanwezige publiek. Deskundigen schetsen over een toekomstbeeld, het advies om voortaan alleen op Koninginnedag te vlaggen, of meningen omtrent het beroep van moeder en/of zus.

Op een bewuste zaterdag ging ik weer eens met een lager elftal mee als mogelijke invaller. En zoals Johan Cruyff al wist: Elk voordeel hep z'n nadeel.

Het voordeel van vlaggen bij een lager elftal was, dat er vrijwel nooit veel publiek langs de lijn stond, dus niet zóveel commentaar. Het nadeel was, dat het weinige publiek wat er dan was, toch wat meer vertrouwelijker en luider informatie gaf over mijn manier van vlaggen. Ik was jong en vooral bloedeerlijk.

Op die zaterdag moest er gespeeld worden in Rotterdam, ik geloof aan de Charloisse Lagendijk.
Ik deed als vlagger stinkend mijn best en was, zoals eerder al gezegd, bloedeerlijk. De tegenstander zag dat anders en meende dat ik té veel voor buitenspel vlagde. Hun middenvelder, formaat bootwerker, kwam regelmatig een beetje mijn kant op, om in plat Rotterdams zijn twijfels mede te delen over mijn IQ.
Deze middenvelder werd in de rust gewisseld. Hij besloot in de tweede helft bij mij in de buurt te komen staan. Dat vond ik naar. Zijn aankondiging was: "Zo, mongool, ik kom jou es effe in de gaten houwen!" Dat vond ik héél naar; peuken scheet ik...

Ik heb eerste kwartier wat gemopper gehoord van hem, maar moest mijn aandacht ook bij de wedstrijd hebben.

Een paar minuten voor tijd kwam hun spits woest naar mij toe, omdat ik voor buitenspel gevlagd had. Hij begon me bloemrijk stijf te schelden; in hetzelfde bloemrijke taaltje hoorde ik de middenveld/bootwerker achter mij roepen: "Pleurt een end op, Frits, je stond bijna een Lijnbaan buitenspel, man! Dat gozertje doet z'n best en hij had deze keer gelijk, mafketel!"
En tegen mij: "Vlagt jij maar lekker, knul!"

Heeft u ook zulke herinneringen?
Wij zien er naar uit om ze te horen!

Tot een volgende keer, lezert!