Een kleiner scheurtje nog
Het scheurtje dicht langzaam.
Er zijn veel momenten dat ik haar nog uit mijn ooghoeken zie flitsen, rennen of mij uitdagen.
Op het moment, dat ik stofzuig verwacht ik een sprintje naar de boekenkast...
Op het moment, dat ik de katten voer, verwacht ik haar pootjes aan of in mijn been....
Op het moment, dat met de sleutels rammel, zie ik een opgetogen ren naar de achterdeur...
Het geneest, zeker weten...
Met een glimlach denk ik aan haar terug.
Dag, Mientje, loop ze!
2 opmerkingen:
Och poepie. Het geneest ook wel, maar een beetje gemis blijft wel denk ik. Ik zie nog regelmatig mijn hondje voorbij vliegen die we drie jaar geleden moesten laten inslapen (op zeventien jarige leeftijd, dat heeft ze knap gedaan!).
Mooie foto, mooie Mientje.
Ocherm, erm puuske!
Een reactie posten