Keeske verhaalt over muziek

Woensdag 23 april 1998

De walkman is zwart.
Ik zet hem op de tafel in de kamer en sluit de boxjes aan.

Het is een mooie dag, de zon schijnt al dunnetjes de kamer in...
Ik heb een paar cd's mee genomen, en ik besluit The Carnival van Wyclef Jean op te zetten, want die hadden wij de laatste tijd veel geluisterd samen. Hij ligt nog te slapen, het is ook nog vroeg, het zal een uur of tien zijn.

Zachtjes gaat de dag open...


"J?"
"Wat doe jij hier?"
"Waar ben ik hier?"
"Ik moet zo gaan werken bij AH!"

Stilte

"Wat is dit dan, J.?"

"Je bent hier in Nijmegen, D., je hebt een ongeluk gehad en dit is het ziekenhuis, waar jij bent."

"Wat?" "Hoe kom ik hier dan? Ik moet er uit, ik moet naar mijn werk, ze wachten op me. Ik kom nog te laat, joh!"

Zaterdag 19 april.
Mijn oudste zoon komt me dag zeggen, want hij gaat lekker een avondje uit met zijn vrienden in Wageningen. Ik wens hem veel plezier, en zeg: "Doe rustig aan, jong!"

Als hij in die nacht via de Wageningse Berg naar huis fietst, breekt de voorvork van zijn fiets en hij valt. Hij heeft een stevige hoofdwond en wil hulp gaan zoeken aan de weg die vlak langs het fietspad heuvelaf ligt. Een paar auto's rijden hem toeterend voorbij, één chauffeur ziet het bloed en besluit te keren boven aan de berg. Hij moet even wachten tot een andere zwarte auto voorbij is.

Die auto rijdt mijn kind aan.


.....mijn kind is er weer.
Na vanaf zaterdag in coma te hebben gelegen is hij nu weer bij de wereld en beginnen we met z'n allen de weg naar "weer terug" te lopen...

De start is hier en nu, met Wyclef op de walkman: "Gone till November"