Dit is Sascha.
Zij is een poes van bijna negentien jaren en de tijd gaat een beetje aan haar vreten.

Een poes, die vroeger niets moest hebben van andere katten wat dicht bij haar, en die ook niet te vriendelijk was tegen andere mensen als ik.

Later toen ik alleen kwam te wonen veranderde zij in een godvergeten slettebak, die voor iedereen op haar rug dook, om aangehaald te worden.

En nu.
Nu gaat de tijd een beetje aan haar vreten.
Zij eet niet meer zoveel en soms nog minder...
Soms likt zij er een beetje aan.
Drinken doet zij nog wel.

En zij gaat ook veel bij de "mannen" Arie en Joop zitten, die haar nu genadig tolereren, als zij als lichtgewicht op hen gaat liggen.
Zij heeft het dan erg naar haar zin en spint wat.

Zij komt naast me op de bank zitten, rolt wat ouwelijk op haar zij of rug, om nog even wat slettebakkerigs te doen.

En ik?
Ik troetel haar, slettebak wat met haar, aai haar.

En ik kijk elke morgen of zij er nog is.

Het zal niet lang meer duren, maar sodeju, wat heeft zij een lekker en lang leven gehad....