Begint u maar met rennen - update: No way, Jose

Op de aanvangsdinsdagavond was ik snipverkouden. En dat kwam me niet eens zo heel slecht uit. Natuurlijk had ik me als ware ik een weerloos tiepje over laten halen door mijn lieve, maar ietsje te overenthousiaste collega's. Drie dagen erna had ik al spijt! Zodoende kwamen de snotneus en bonkende hoofdpijn niet geheel ongelegen. Wat een watje ben ik, hè? (Deze vraag dient u ontkennend en begripvol te beantwoorden, nomaden.)

Maar... er diende toch wel iets op conditioneel vlak gedaan te gaan worden. Een tijdje terug had ik in een tijdschrift iets gelezen over Nordic Walking. Dàt leek me nou tof! En het zag er ook niet al te ingewikkeld (lees: vermoeiend) uit. De mensen op de plaatjes hielden naar het scheen een stevig wandeltempo aan en werden daarbij ondersteund door poles, een soort skistokken, waarmee je je zo te zien lekker af kon zetten.
Een rondje Google leverde een Rotterdamse instructeur op, die zijn zondagse workshops op een niet al te onchristelijk tijdstip liet beginnen en er ook nog een aangename locatie voor bedacht had: het Kralingse Bos. bewegende vond het ook wel wat en hij gaat jullie hierna uitleggen hoe het moet.

Vandaag zijn we dus geweest, en het was bijzonder leuk! De workshop is bedoeld als een soort kennismaking met de sport. Theorie gecombineerd met de basics van de praktijk, en daarna kun je technieklessen volgen. De aanmeldformulieren daarvoor zijn reeds ingevuld! Wordt vervolgd...
SCHREEF ADRIANA OM 4.51 PM

Nordic Walking - door ons uitgesproken als Noors Wokken - is stevig wandelen met lange stokken. Linkerbeen vooruit, rechterarm vooruit en afzetten maar. Om daarna het truukje met je rechterbeen en linkerarm te herhalen. Het lijkt zo simpel als de instructeur, een kruising tussen een blitse tennisleraar met al even blitse glimlach en een enigzins gesjeesde student, het voordoet. Maar de praktijk wijst anders uit. Met de stokken zwaaiend belandde ik al snel in een soort kamelentelgang, het schoolvoorbeeld van hoe het niet moet volgens de vriendelijke krullenbol F. die ons les geeft.

Dan maar treintje spelen met de instructeur voorop. Iedereen pakt de uiteinden van de stokken van de voorganger vast en als een locomotief zetten we ons in beweging. Nu is het een stuk makkelijker: linkerbeen, rechterarm, rechterbeen met linkerarm. Hé, dat is treffend; we puffen zelfs als een stoomtrein!

Eenmaal op stoom gaan we toch weer solo. Ditmaal prikkend met onze stokken in het zanderige gras rond de Kralingse Plas. Als ik in militaire dienst was geweest had ik nu kunnen opscheppen hoe me dit deed denken aan de eindeloze marsen... Met als verschil dat dit wèl leuk is! Zo leuk zelfs dat de anderhalf uur voorbij vlogen.
En ineens realiseer je je dat je niet eens meer let op 'rechterbeen met linkerarm'. Een beetje wijzer en veel fitter belandden we dan uiteindelijk op het terras van het schattige pannenkoekenhuisje.

Of we ons in willen schrijven voor een volgende cursus? Maar natuuuuurlijk!