Reünie - hoe de geschiedenis zich herhaalt

Hier vertelde ik over de aanstaande reünie van mijn middelbare school. De laatste weken keek ik regelmatig even op de voor dit doel uit de grond gestampte website, waar o.a. te lezen viel wie van de oud-leerlingen en leraren van plan waren op te komen dagen. Ik zag heel wat bekende namen, onze lichting was goed vertegenwoordigd!
De laatste dagen mailden vriendin J. en ik pseudozenuwachtig heen en weer. 'Ben jij ook zo nerveus? Wat doe je aan? Ik heb een puist naast mijn neus! En misschien is het wel helemaal niet gezellig!' Ja hoor nomaden, reünies brengen echt de zestienjarige in je naar boven.

Natuurlijk hadden we besloten om fashionably late te zijn, dus op zaterdagavond bleven we lekker op mijn balkon hangen om op voorhand al te roddelen over iedereen. Eenmaal aangekomen bleek het reeds behoorlijk druk. Bij de ingang stonden twee securitydudes model 'ik ben net zo breed als ik lang ben' die nog net geen cavity search uitvoerden. Vriendin J. en ik keken elkaar aan: uhm, toen wij hier op school zaten hadden we geen securitydudes... Lang duurde de verwondering niet, want we moesten direct op de foto.

Net als zes jaar geleden moesten we uiteindelijk van het schoolplein geveegd worden. Het was enorm gezellig! Ik heb veel mensen uit verre grijze verledens gesproken en een aantal 'nieuwe' ontmoet (die waren me in mijn schoolgaande jaren nooit opgevallen ofzo). Het was heerlijk weer, er werden groepsfoto's per afstudeerjaar gemaakt, het bier vloeide rijkelijk en naarmate de avond vorderde werden de conversaties persoonlijker en intiemer.
Zo heb ik na twintig jaar een koude oorlog bijgelegd met mijn ooit beste vriendin M. Waar de ruzie over ging wisten we al lang niet meer, en na een half uur kletsen en lachen leken die twintig jaar nooit bestaan te hebben.

Ik maakte kennis met een zekere H., met wie ik maandenlang converseerde middels op een tafel in het lokaal van leraar B. geschreven verhaaltjes. We hadden elkaar nog nooit gezien. Oude vriend M. herkende me na twintig jaar aan mijn ogen, vriendin J. ontdekte dat haar vroegere kleine buurjongetje opgedroogd was tot blonde surfgod en veel mensen die op de vorige reünie in het bezit waren van partners en al dan niet prille gezinnen bleken nu gescheiden, alleenstaande moeder of aan de tweede leg.

De volgende dag zaten vriend H. en ik bij vriendin J. thuis. Onze eveneens aanwezige geliefden keken elkaar hoofdschuddend en meelachend aan terwijl onze verhalen de revue passeerden.
Over zes jaar gaan we weer!