Een dikke maand.
Even een postkaartje vanaf het randje van het bestaan: ik werk nu alweer meer dan anderhalve maand bij mijn nieuwe werkgevert, dus tijd voor een uitgebreid verslag. Zoals u allen weet, sta ik mijn geld te verdienen met een krijtje in mijn hand. Hoewel dat krijtje tegenwoordig is vervangen door PowerPoint en onderwijs niet meer gaat over kennis overbrengen, maar om 'vaardigheden aanbieden en kennis aantrekkelijk maken'. Ja, ja, er is veel veranderd sinds u en ik op school zaten.
Ik ben gezegend met hele leuke collega's waarmee ik een kamer deel, waar wij ons gezamenlijk kunnen terugtrekken uit de meute studenten. Nu moet ik erbij vertellen dat de studenten ook erg prettig zijn, hoor. Zeker als de wildheid van het eerste jaar ervan af is, en ze zeker weten dat ze op de goede plek zitten.
Maar je maakt wat mee, als docent. Zoals exotisch gespelde zinnen in scripties: 'Het wandelpad door het park wordt aan alle zijden belaagd door gras en andere planten', waar mijn levendige fantasie dan een heel plaatje bij schetst. Beamers die beginnen te roken tijdens de les, omdat ik het knipperende lampje met het dreigende onderschrift 'overheating' negeer. En dan heb ik het nog niet over studenten die groeten met 'fawaka'. Ergens bekruipt je dan het gevoel dat je onherroepelijk ouder wordt.
Wat erg herkenbaar is, nu ik de binnenkant van de leermachine zie, is de haast die studenten hebben. 'Kan dit nog gisteren nagekeken worden?' is een vraag die ik bijna wekelijks hoor. Toen ik nog studeerde, liep ik ook altijd achter mijn cijfers aan. En als alle docenten zo streng waren geweest als ik nu soms ben, had ik nu nog steeds gestudeerd. Vandaar dat ik sinds een aantal weken door mijn collega's bij het kamp van de hardliners ingedeeld ben.
Ik kan daar eigenlijk wel om lachen, want ik ben alles behalve stug. Maar laat ze maar even in de waan dat ik streng ben. Straks als ik meer routine heb, dan mogen er wat mij betreft een paar potjes gebroken worden. Maar vooralsnog speel ik de strenge docent.
Wordt vast vervolgd!


4 opmerkingen:
Daar word ik nou wild van, als bewegende 'de strenge docent' speelt.
Nu ik uw ster gezien heb, Lennard, kan ik u niet meer zien als de stoere boekhoudcommando die u bent.
Ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha..,
...maar goed, fijn dat u het leuk vindt, bw, èn dat vrouwe A. hier wild van wordt.
Qua doceren.
Dus geen propjes tegen uw bril.. :)
Een reactie posten