Totoro Totoroooo

Het zal u ontgaan zijn, want u kunt dat helemaal niet weten behalve als u door de muren van ons nederige stulpje heen kunt kijken, maar in Huize Adobes wordt een Japans monster vereerd. Nu, ja, monster... Monsterlijk groot is 'ie, maar wel aaibaar en pluizig. Verering vindt plaats door het met regelmaat afgodsbeeldjes kopen bij de lokale Japanse cultwinkel.

Adriana's tas wordt versierd door een Totoro - want zo heet hij - met een miniatuurmaïsje erbij. Het is giswerk, maar zo stemmen wij de goden der agricultuur gunstig.



Doordat ik met regelmaat geplaagd word door weigerende SIM-kaarten, of het beroemde Tilburgse Zwarte Gat der Communicatie, heb ik nu ook een Totoro aan mijn telefoon hangen. Inderdaad met twee van die kleine wezentjes, die wij kooltjes noemen. Wat deze makkurokurosuke (zo heten deze pluizige kooltjes nu eenmaal in het Japans) met telefonie te maken hebben, is mij een raadsel.

Mocht u mij in het R'damse tegenkomen in een groot Totoro kostuum, dan weet u dat ik niet gestoord ben (nu, ja -red) maar simpelweg een devoot gelovige ben. Voor wie dit alles nog steeds abacadabra is, zie hier de Youtube link naar de fantastische kinderfilm, euh, nee, documentaire over de heilige Totoro.