OHIAVVVFH - intermezzootje
Nadat wij een riante Paasbrunch achter onze kiezen hadden geschoven in gezelschap van mijn ouders, broer en schoonzus, de nichtjes en oma (91 inmiddels, and still going sort of strong), besloten bewegende en ik nog even langs Het Huis te gaan. We stonden op ons gemak door het hek te gluren, toen er een jolige man aan kwam lopen met een deurklink in zijn hand.
'Welk huis is van jullie? Dan maak ik die deur ook even open hoor!'
Dat vonden wij nou eens een goed idee. Door een gat in het hek, voordeurtje open, en we liepen voor het eerst sinds vele maanden binnen!
In de entree zijn het toilet, mèt het muurtje waar de stortbak in verstopt zit, en de meterkast nu zichtbaar. Ook lagen daar alle tegels voor toilet, badkamer en keuken gezellig opgestapeld te wachten.
Aangezien onze trappen al een tijdje geleden geplaatst zijn, konden we direct doorstormen. Op de woonkamer-keukenverdieping is nog niet veel te zien, maar we konden natuurlijk wel de ruimte op ons in laten werken.
We gooiden aan beide zijden de schuifpuien open en genoten op het balkon en terras van de fraaie uitzichten. In gedachten plaatste ik onze nieuwe tuinset op het terras, en potten vol planten...
Op de tweede verdieping is inmiddels aanmerkelijk meer gebeurd! Alle wanden staan op hun plaats, en dus dwaalden we door de kamers. 'En als we dit nu zo doen, dan kunnen we dat zus, en dit past daar dan mooi naast dat!' Plannen maken is zo heerlijk.
Eerlijk gezegd kreeg ik er een beetje tranen van in mijn ogen. Het is gewoon niet voor te stellen dat wij straks in zo'n mooi huis wonen! Helaas hadden we de camera niet bij ons, maar over dik twee weken is de kijkdag. De foto's houden jullie dus nog tegoed!
5 opmerkingen:
Op de kijkdag van mijn huis, was juist mijn huis niet geopend, maar die van buren. De kwajongen in mij kwam al heel snel boven en ik (we)sloop weg van de uitleg om in het eigen huis rond te lopen. Doordat ik (we) twee buitendeuren tegen elkaar open liet staan, sloeg als straf een tussendeur keihard dicht, die ons verraadde. Hehehe... De preek die volgde deed me goed. Het klonk alsof ik strafwerk mee naar (het oude) huis kreeg...
En wat deed die jolige man met deurklink daar zomaar? Jolig tegeltjes meenemen misschien wel!
Of ben ik nu iets te wantrouwend van aard?
Als de tegels gescoord worden Cin, is dat het probleem van de bouwboer en niet dat van ons!
De jolige man is een van de buurmannen van de overkant zo bleek, en hij had die klink bij zich om ook ongestoord in zijn nieuwe huis te kunnen rondstruinen! :-)
neems: als bij ons de (voor)deur was dichtgewaaid, hadden we met een probleem gezeten...
Vrouwe Adriana,
Had U de tranen in de ogen? Wat lief. U bent een gelukkige vrouw.
gelukkig, ik was te wantrouwend van aard :D
Een reactie posten