Haar
Kent u dat? U zit in de bus. De jongen tegenover u rekt zich uit en biedt u een blik op een imponerende bos wuivend okselkrul. Of u zit in diezelfde bus en u heeft een riant uitzicht op de dreads die aan de neus van uw overbuurman ontspruiten. Of het is hartje zomer en sommige vrouwen dragen een 'gezellig' vachtje op hun benen alsof ze de laatste mode uit Oost-Duitsland nog volgen.* Of u bent met uw lief en koters op het strand en een groepje meisjes in kleine bi- of monokini's dartelt rond. Nu is dat niet zo kwalijk, ware het niet dat het fraaie stukje stof de levenslust van de jungletapijtjes niet kan bedwingen.
U raadt het al... raarrr haarrr! Wij van de redactie zien graag frische en verzorgde lichamen. Wij houden een en ander kort danwel kaal**. En u, nomaden? Woekert uw lichaamsbeharing er vrolijk op los of gaat u regelmatig aan de slag met allerhande ontharingsmiddelen? Zo ja, welke methode heeft uw voorkeur? En nu we toch een intiem vragenrondje op u loslaten, maakt het u qua onderhoud nog iets uit in welk seizoen we leven?
* de redactie wil toevoegen dat Duitsland een heel fijn land is.
** get your mind out of the gutter!
4 opmerkingen:
*scheert zich weg*
Doei!
Het is omdat u het vraagt. Zoals bewegende wellicht weet, ben ik uitgedost met een fikse baard. Dit om te verhullen dat ik gedoemd ben het leven kinloos te bewandelen. Het zit namelijk zo: zolang ik leef, haat ik mensen zonder kin, dus u kunt wellicht indenken welk een minderwaardigheidcomplex ik kreeg toen ik op een nog baardloze dag mijn hoofd en profile (op een foto) te zien kreeg. Ik schrok mij het lazarus, heb maanden in een identiteitscrisis gezeten. Ik mag van groot geluk spreken dat ik in die dagen zo depressief was dat ik nergens zin in had en vooral niet in scheren. Met als gevolg dat ik maanden later een gigantische baard had die mijn kinloosheid compenseerde, zo zag ik per toeval in de spiegeling van het scheermesje waarmede ik mijn polsen wilde doorsnijden. Eind goed, al goed.
Mijn baard houdt ik overigens keurig bij. Dit in tegenstelling tot mijn schaamhaar dat ik zo weelderig mogelijk laat groeien.
Die vorige was ik trouwens, uw aller Max J. Molovich.
Er is ook niets raars aan Cin. Maar wel een beetje eng, soms. Ik zat ooit eens in een zwavelbad (ja, ècht!) met een vrouw die nog nooit van het woord bikinilijn gehoord had. Ronduit scary, zo'n Talibanbaard aldaar.
Een reactie posten