Terug van weggeweest!
Toen we gisteren op onze eigen bank ploften met een stapel post en het verlangen om alle logjes te lezen, waren we toch wel blij weer thuis te zijn. Adriana en ik hebben mooie dagen met veel zon gehad in het familiepark in het zuiden des lands.
Op uitnodiging van de ouders van Adriana die veertig jaar getrouwd waren en tezamen met haar broer J., diens vrouw N. en de lieve dochtertjes Y. en H. streken wij neer, verspreid over twee huisjes in het bos.
Vooral Adriana's nichtje Y. is helemaal weg van mij. Ze heeft mij van WildWaterBaan (vandaar die blauwe plekken) naar kegelbaan gesleept en weer terug. Adriana wierp afwisselend vertederde en sardonische blikken mijn kant op. Terwijl ik afgepeigerd door zoveel jeugdige ADHD-energie, haar kant op keek.
Gelukkig konden Adriana en ik ook af en toe ons eigen plan trekken. Lekker met ons tweeën zwemmen, lange wandelingen maken en relaxed uitzweten in de sauna. We hebben uitgebreid kennis gemaakt met de Brabantse flora en fauna. Dat beviel wederzijds zo goed, dat twee ontsnapte ezels besloten onze huiskamer te bezoeken.
Gezellige koffievisite is toch waar Brabant zo trots op is, nietwaar? En wie zeurt dan over een beetje ezelpoep net voor de deur? Nee, daar zijn wij heel coulant in.
Het is ook een beetje wennen om met (schoon)ouders onder één dak te leven. Zowel voor Adriana als voor mij. Af en toe wisselden wij onderling betekenisvolle blikken en probeerden we ons er niet teveel van aan te trekken.
Los daarvan hebben we genoten van de natuur en van elkaar, van de eekies en de WiWaBa, heerlijk eten en stille avonden op een verborgen steigertje, waar we liggend op ons rug de zaken des levens bespraken...
4 opmerkingen:
Kiers, het kan. Wij hadden het ook niet voor mogelijk gehouden, hoor!
bewegende is heel aardig geweest in zijn postje. Hij heeft niet verteld dat we eigenlijk godgloeiendnakend gèk werden van mijn oudelui, en gezworen hebben dat we voortaan alleen nog maar mee gaan als we een eigen bungalow (in CenterParcs heet dat een cottage) krijgen. Of als we bij mijn broer, schoonzus en nichtjes in hun huisje mogen bunken.
Waarom zo aardig dan? Was het niet Hemingway die zei dat je niemand moest sparen? Neen, volgens mij was dat niet Hemingway, maar Bertrand Russell. Of was het D.H. Lawrence? Ja, ik geloof dat die het was die zei dat je niemand moest sparen wanneer je schreef. Hetgeen hem niet in dank werd afgenomen door zijn moeder, vrouw en dochtertje die hij respectievelijk 'die gore hoer', 'die gore hoer' en 'die gore hoer' had genoemd in een van zijn wat obscuurdere familieverhalen.
Over Nietzsche gesproken, ik heb nog steeds het plan samen met een vriend om het leven van Nietzsche te verfilmen met in de hoofdrol Arnold Schwarzenegger als Nietzsche. In het Engels met een vet Oostenrijks Arnie accent.
* ziet haar vader voor zich met een joint in zijn hoofd en moet daar toch wel kamerbreed van grijnzen *
Cin, ouders en schoonouders komen in alle soorten en maten. Laat ik het er voor nu maar op houden dat een ouder-kindrelatie soms een beetje van de complexe kan zijn. Voordat Max me nog verder op ideeën brengt. ;-)
Een reactie posten