Adriana en de sigaretten

Aantal sigaretten gerookt tijdens het schrijven van dit stukje: vijf.

Ik rook. En best veel. De tijden dat ik een compleet pakje plus nog een paar extra sigaretten uit het tweede pakje per dag rookte liggen al even achter me, maar dat complete pakje lukt nog steeds in een dag en de daaropvolgende vroege ochtend.

Ik heb wel eens een poging tot stoppen gedaan. Noodgedwongen weliswaar, aangezien ik een enorme astma-aanval kreeg en amper adem kon halen. Jazeker, naast mijn rookverslaving heb ik astma waar ik braaf twee keer per dag medicijnen voor gebruik. Erg hè?
Enfin, de astma-aanval werd met paardenmiddelen de kop ingedrukt en na een paar dagen ging het prima. Toch wel geschrokken besloot ik de sigaretten te laten liggen. Na twee weken 24/7 zoethoutstokjes knagen en een humeur om op te schieten, werd mij vriendelijk door mijn toenmalige collega's verzocht of ik maar weer wilde gaan roken omdat ik niet te harden was. Niet lang daarna ging ik inderdaad overstag. Dit verhaal speelde zich vijftien jaar geleden af, en sindsdien heb ik stug doorgerookt.

Naar aanleiding van deze post van Mack's Vrouwtje ging ik voor de zoveelste keer nadenken over de uiteraard allang bekende waarheden. Ik ben zelf de eerste om toe te geven dat je inderdaad stinkt als je rookt, dat je gezichtshuid eruit gaat zien als een zonverbleekte krant (en ook zo aanvoelt), dat je 's ochtends enorme grijsbruine rochels in de wasbak deponeert en als je een sprintje trekt om de tram te halen zit je vijf haltes later nog piepend uit te hijgen.
Verder kost het een godsvermogen, krijg je er hoogstwaarschijnlijk kanker van en kijken mensen je, als je op straat rookt, aan alsof je lepra hebt. Hoewel dat laatste me eigenlijk niet kan schelen.

Zoals ik al bij de post van Vrouwtje reageurde, heb ik een jaar of acht terug op vakantie 'Stoppen met roken' van Allen Carr gelezen. Dat was toen een hype. En alles klopte hoor, wat Allen schreef! Fijne vakantielectuur.
Vriendin J. is, toch niet helemaal overtuigd van haar eigen wilskracht, bijna twee jaar terug gestopt met behulp van Allens 'Easy Way for Women to Stop Smoking'. Sindsdien noemt ze Allen 'de goeroe' en mijn rotopmerkingen over dat ik gehoord heb dat Allen Carr inmiddels zelf weer enorm veel rookt, wuift ze met een whatever-gebaar weg. Om eerlijk te zijn ben ik gewoon een beetje jaloers op haar. Ze heeft het afkickproces ogenschijnlijk moeiteloos doorstaan en is rookvrij gebleven! Zonder smokkelen! Ik geef het je te doen.

En dat is het nu, nomaden. Ik ben een Roker. Ik vind roken lekker. Ik heb halfslachtige smoezen om door te roken. 'Als ik stop kom ik kilo's aan en ik ben nu al te zwaar! Eerst een beetje afvallen hoor, en dan zien we wel verder'. 'O joh, jij wilt mij niet zien als ik aan het stoppen ben. Dan ben ik vreselijk onaardig'. Enzovoort. Struisvogelpolitiek natuurlijk.

Rookt u, nomaden? Zo niet, heeft u het dan nooit gedaan of bent u gestopt? En als u gestopt bent, hoe ging dat?

(Grappige link: sigarettenmerken wereldwijd van A tot Z. Zelfs mijn obscure rokertjes, waar verder helemaal niets over te vinden is op Internet, staan ertussen!)