bewegende is streng?
Trouwe nomaden weten inmiddels al dat ik in het onderwijs zit. Samen met mijn collega’s kweken we de nieuwe generatie architecten: Ne’erlan’s Hoop in Baenge Daegen. Tegelijkertijd volg ik een cursus Didactiek aan de UvA, want wil ik in aanmerking komen voor een vast contract dan is dat diploma een van de vereisten. Maar zolang ik nog mijn tijdelijke aanstelling heb, mag ik volkomen op eigen intuïtie blindvaren. Op de cursus leer je naast allerlei echt interessante theorie ook soms wat erg zachte ‘soft skills’.
Zo leer je niet langer lastige studenten uit je les te verwijderen maar conflicten als volgt op te lossen: zeg niet 'Je bent nu al voor de derde keer te laat en je telefoneert tijdens de les, &*%*&!', maar: 'Ik zie dat je niet op tijd bent en daar word ik erg verdrietig van. Daarbij merk ik op dat je regelmatig met enige stemverheffing aan het telefoneren bent. Heb je privé misschien problemen die dringender zijn dan het volgen van mijn les? Als dat zo is, wil ik je graag daarbij helpen'.
Soms word ik daar inderdaad een beetje moe van. Ik blijf dan maar lekker ouderwets een strenge docent: geen hoofddeksels op en jassen aan in het lokaal, de deur gaat op slot als er teveel telaatkomers zijn en lesverstoorders vraag ik vriendelijk thuis te blijven. Wat is er toch mis met heldere regels waar je je aan moet houden? Of heeft u, nomaden, nog met regelmaat nachtmerries uit uw ouderwetse schooltijd?
6 opmerkingen:
Je hebt mijn volledige, weliswaar antieke steun in de wijze waarop je voorstaat het onderwijs te geven!
Mijn nachtmerries zijn weinig en klein, en in het volledige besef, dat ik zelf, en niemand anders verantwoordelijk was voor bijv. huiswerk niet gemaakt, te laat komen, fouten maken.
Ga zo door, en ontvang mijn achting voor dat!
Gewoon 1 minuut over tijd je achter de deur verstoppenen iedereen die dan nog binnenkomt BAM! Die ram je de deur tegen het gat met hun ertussen dat ze gillen en vast zitten! Iedereen die dan lacht daar hakt u een vingerkootje van af met uw natuurlijk speciaal geprepareerde lineaal. Soldeer er zo'n hele reeks scalpelmesjes op, in een fraai patroon, dan boezemt u al angst in puur bij het zwaaien ermee!
En mensen die zo gay zitten te praten over begrip tonen die moet u onthoofden en de hoofden als trofeeen spietsen en boven de deur van de algemene lerarenkamer hangen. ANGST. is een goede RAADGEVER.
De zweep erover, bw! Om met de wijze woorden van oud-koningin Wilhelmina te spreken: "Jaagt het valderappes over den kling, stuurt het schorremorrie den mijnen in!"
(Eigenlijk waren dat Koot & Bie, maar dit even terzijde.)
Ik ben van de oude stempel en de Mammoet.Later enig hoger onderwijs.
Regels ontdook ik letterlijk. Zo zal ik een snoekduik onder de hand van de leraar Frans -voor -beginners- aan het lagere schooltje nooit meer vergeten.
Ja, zeg ,kom ik extra curriculum opbouwen zal die me raken.Mis, vet mis.
Middelbare school was de tijd van leerlingen participatie en verzelfstandigin van de interne stucturen. Schoolstaking, knokken voor eigen chill -out, schollfeesten zonder leraren surveillance, een eigen ordedienst, een leerling /schoolkrant, een ontwapenende tijd van inburgering en familiair worden met democraties bestuur 'oude stempel'. Goede leraren, weinig straf. Meer eigen inbreng pacificeert, moet je ens overwegen.
Autoriteit en regels opleggen maakt kwetsbaar, je bent al vlug de boeman. En leerlingen voelen zich als kleuters , geinfantiliseeerd.
Niet dat veel veranderd in de volwassenheid, maar ik bedoel maar.
Neem dat gegeven niet uit tegen een pak leerlingen die als jongste kader ooit de hoogste posten moeten bezetten.
Wel set- back, vanwege gezins en zakelijke besognes, echtscheiding, faillissement, etc.
Later in de paar hbo jaren, me grondig afgezet tegen de 'beloning -en straf mechanismen, de culturele moraal en moraliserende van de burgerlijke cultuur. Het cliche van 'het vingertje', de dreiging, de gesel van en decadentie (taboe en gunst) en de deprivatie en depressie als het bewaarloon voor integriteit van de vrijdenkende fracties.
Het doorbreken van cirkels redenering en de logica erachter is een sport.En denksport. En denken is verdacht, slecht, verdorven.
Nog steeds is dat een politiek van de bezitter, zij die macht hanteren en mensen massa's en de markten manipuleren.
Ik ben van de oude stempel en de Mammoet.Later enig hoger onderwijs.
Regels ontdook ik letterlijk. Zo zal ik een snoekduik onder de hand van de leraar Frans -voor -beginners- aan het lagere schooltje nooit meer vergeten.
Ja, zeg ,kom ik extra curriculum opbouwen zal die me raken.Mis, vet mis.
Middelbare school was de tijd van leerlingen participatie en verzelfstandigin van de interne stucturen. Schoolstaking, knokken voor eigen chill -out, schollfeesten zonder leraren surveillance, een eigen ordedienst, een leerling /schoolkrant, een ontwapenende tijd van inburgering en familiair worden met democraties bestuur 'oude stempel'. Goede leraren, weinig straf. Meer eigen inbreng pacificeert, moet je ens overwegen.
Autoriteit en regels opleggen maakt kwetsbaar, je bent al vlug de boeman. En leerlingen voelen zich als kleuters , geinfantiliseeerd.
Niet dat veel veranderd in de volwassenheid, maar ik bedoel maar.
Neem dat gegeven niet uit tegen een pak leerlingen die als jongste kader ooit de hoogste posten moeten bezetten.
Wel set- back, vanwege gezins en zakelijke besognes, echtscheiding, faillissement, etc.
Later in de paar hbo jaren, me grondig afgezet tegen de 'beloning -en straf mechanismen, de culturele moraal en moraliserende van de burgerlijke cultuur. Het cliche van 'het vingertje', de dreiging, de gesel van en decadentie (taboe en gunst) en de deprivatie en depressie als het bewaarloon voor integriteit van de vrijdenkende fracties.
Het doorbreken van cirkels redenering en de logica erachter is een sport.En denksport. En denken is verdacht, slecht, verdorven.
Nog steeds is dat een politiek van de bezitter, zij die macht hanteren en mensen massa's en de markten manipuleren.
De eerstvolgende laatkomer moet je, ten overstaan van de rest van de klas, doodmartelen door hem of haar langdurig met zijn of haar tanden over het schoolbord te schuren. Dan piepen ze wel anders. Of nu ja, piepen is misschien niet het juiste woord in deze, maar u begrijpt ungetweibelt wat ik bedoel.
Een reactie posten