Uit de krant - vervolg

(klik voor leesbaar)

Ik heb het nieuws een poosje laten zakken. Erover nagedacht. Scenario's aan mijn geestesoog voorbij laten trekken. Als ik dezelfde dag dat wij het nieuws kregen (één dag voordat dit artikel verscheen) dit postje had geschreven, was ik met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid zeer ongenuanceerd geweest.

Ik ben boos. Verdrietig en teleurgesteld. Na jaren van toezeggingen en beloften enerzijds en wandelgangverhalen anderzijds, is het slechtst denkbare toekomstplan werkelijkheid geworden. Het laatste woord is er nog niet over gezegd. Ik houd u op de hoogte.

(En ik ben eigenlijk nog steeds ongenuanceerd. Maar dat zal ik u besparen.)