Bospop, een ander verhaal...

Vergrijzing.

Zondagnacht even na vieren en klaar wakker. Ik hoor de nodige "plasjer" nog wat sorry roepen, en ervaar de bonkende muziek van de feesttent.
Voor zeker de tiende keer hoor ik Iron Maiden.
Slapen zal een toer worden, maar ik raak gewend aan het gedreun en zal wellicht wat sluimeren. Als rookverslaafde rook ik er half buiten het tentje ééntje.

Mensen die het erg naar hun zin hebben komen giechelend voorbij, daar is ook één van de buurvrouwen van de tent tussen Zusje en ik.

Die heeft het ontzettend naar de zin, want ze heeft een man aan de arm. Een jongeman. Een jongen zelfs nog.
Een andere jongen als de man, die ik gisterenmorgen in die tent zag, en die was terugdenkend ook al een andere als die ik de eerste ochtend zag.

De eerste nacht had ik hen horen praten en het oorde gezellig en verdween in mijn dromenland...

Mijn zusje vertelde dat zij die vrouwen hun tent in de stortbui van vrijdag met tranen in hun ogen had zien opzetten.
Later vertelde mijn zusje, dat zij zaterdag in de morgen daar in enen een man in de tent had gezien, die duidelijk te verstaan werd gegeven, dat dat bier niet de bedoeling was, en dat hij maar weg moest gaan.
Mijn zusje vond het ook ergens wel sneu voor de vrouwen, zonder mannen op dat festival...wellicht moesten de mannen werken of zo...

De jongen en de buurvrouw duiken de tent in, waarbij ik doezelend wat gespreksflarden opvang. Wat duidelijk was, was dat de jongen om zes uur moest moven...

Om zes uur, inderdaad, word ik wakker van én het vertrek van de jongen, én de aankomst van de andere buurvrouw, die belangstellend vroeg of hij kwam of vertrok...

De eerste buurvrouw vroeg de jongen nog de groeten te doen aan een andere jongen, maar niet waar diens vriendin bij was: zij wilde niet een relatie verstoren...

Festival, o, grijs festival...